|
Dnia 10 czerwca 2003 r. zmarła w Krakowie po długiej i
ciężkiej chorobie dr med. Hanna Osterczy-Śliwińska, okulistka, wieloletnia
pracowniczka Krakowskiej Kliniki Okulistyki.
Urodziła się w Warszawie dnia 20 września 1923 r. Ojciec Kazimierz był kupcem i
przemysłowcem. Naukę w szkole średniej - przerwaną przez II wojnę światową -
kontynuowała na kompletach tajnego nauczania w Warszawie. Egzamin dojrzałości zdała w
1941 r., a następnie rozpoczęła studia medyczne w Szkole dla Pomocniczego Personelu
Sanitarnego dr. Zaorskiego, która była tajnym Wydziałem Lekarskim Uniwersytetu
Warszawskiego. Jak większość młodych ludzi Jej pokolenia dr Osterczy-Śliwińska
należała do Armii Krajowej i wzięła czynny udział w powstaniu warszawskim. Jako
studentka medycyny opatrywała rannych i asystowała przy operacjach. Opuściła Warszawę
w ostatnim dniu powstania. Przewieziona do obozu w Pruszkowie, została zwolniona jako
sanitariuszka.
Po wojnie dr Osterczy-Śliwińska osiedliła się w Krakowie i tu, w latach 1945-1950,
kontynuowała studia na Wydziale Lekarskim UJ, uzyskując dyplom lekarza w sierpniu 1950
r. W tym samym roku rozpoczęła pracę w Klinice Chorób Oczu w Krakowie, kierowanej
wówczas przez prof. Mariana Wilczka. Z tą kliniką związała się na cały okres życia
zawodowego. Zajmowała stanowisko stypendystki, asystenta, starszego asystenta i asystenta
lecznictwa. Po przejściu na emeryturę w 1991 r. pracowała dalej w klinice do końca
1998 r. w niepełnym wymiarze godzin.
Pierwszy stopień specjalizacji z okulistyki uzyskała w 1952 r., drugi stopień - w 1958
r. W latach 1953-1955 przez 3 dni w tygodniu pracowała w Poradni Okulistycznej Miejskiej
Przychodni Specjalistycznej w Stalowej Woli, oddelegowana tam ze względu na małą w owym
czasie liczbę okulistów zatrudnionych na prowincji. W późniejszych latach pracowała
dodatkowo w Poradni dla Szkół Wyższych, która czasowo mieściła się na terenie
kliniki.
Dr med. Hanna Osterczy-Śliwińska była autorką i współautorką 32 prac naukowych,
głównie z dziedziny jaskry, badań działania leków, skuteczności zabiegów
operacyjnych i leczenia zachowawczego. Doktoryzowała się w listopadzie 1966 r. na
podstawie rozprawy pt.: "Kliniczne wartości tonografii w jaskrze". Jako
asystent kliniki przez długie lata brała udział w szkoleniu studentów medycyny i
lekarzy specjalizujących się w okulistyce.
Dr Osterczy-Śliwińska była znakomitym chirurgiem, posiadającym wszystkie cechy
konieczne do dobrego wykonywania tego zawodu: opanowanie, cierpliwość, szybkość
decyzji, impuls do ciągłego rozwijania umiejętności. Drobna i delikatna, nazywana
przez wszystkich Haneczką, nie sprawiała wrażenia chirurga, a dłonie miała tak małe,
że trzeba było zamawiać dla Niej specjalny rozmiar rękawiczek chirurgicznych. |
|
Ale tymi delikatnymi, kobiecymi rączkami uratowała wzrok
setkom chorych. Swoje umiejętności chętnie przekazywała młodym adeptom sztuki
lekarskiej, ucząc chirurgii i pomagając stawiać pierwsze kroki w trudnej sztuce
chirurgii okulistycznej.
Dr Osterczy-Śliwińska była też doskonałym, doświadczonym diagnostą, osobą ogromnie
wrażliwą na cierpienia innych. Przez długie lata prowadziła oddziały kliniczne,
wyróżniając się pracowitością, skrupulatnością, wielką troską o powierzonych
sobie chorych.
Znana z silnego charakteru i niezłomnych zasad, wielka patriotka, jako jedna z pierwszych
zaczęła działać w "Solidarności", nie kryjąc swoich przekonań. Służąc
innym przykładem, wymagająca dla wszystkich, nie tolerowała niesumienności,
nieuczciwości, lekceważenia obowiązków. Sama była wzorem lekarza i pracownika
uniwersyteckiej kliniki.
Liczne grono okulistów, którzy kształcili się w krakowskiej Klinice Okulistycznej,
zachowa dla dr Osterczy-Śliwińskiej wdzięczność i szacunek, czerpiąc przykład z Jej
działalności.
Cześć Jej pamięci!
|
|
