|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Sprawozdanie z I
Konferencji Onkologii Okulistycznej, Kraków 25-26 maja 2006 r.
Anna Kubatko-Zielińska, Joanna Kobylarz |
|
|
|
|
|
|
|
W dniach 25 i 26 maja 2006 r.
odbyła się w Krakowie I Konferencja Onkologii Okulistycznej
zorganizowana przez dr hab. n. med. Bożenę Romanowską-Dixon i
współpracowników z Katedry Okulistyki i Kliniki Okulistyki i
Onkologii Okulistycznej Collegium Medicum Uniwersytetu
Jagiellońskiego w Krakowie. W Konferencji wzięli udział
zaproszeni wybitni specjaliści w dziedzinie onkologii
okulistycznej – profesorowie Bertil E. Damato z Wielkiej
Brytanii, Martine J. Jäger z Belgii, Jacek J. Kański z Wielkiej
Brytanii, Tero Kivelä z Finlandii, Leonidas Zografos ze
Szwajcarii – oraz profesorowie okulistyki i innych specjalności
z Polski: Walentyna Balwierz (onkolog i hematolog dziecięcy),
Mirosława Grałek, Bronisława Koraszewska-Matuszewska, Janusz
Pawlęga (onkolog i radioterapeuta), Krystyna Pecold, Jacek
Pietrzyk (pediatra i genetyk), Marian Reinfuss (onkolog i
radioterapeuta), Wanda Romaniuk, Maria Starzycka, Zbigniew
Zagórski, Helena Żygulska-Mach. W obradach uczestniczyło 307
osób. Leki i aparaturę okulistyczną przedstawiało 14 wystawców.
Dr hab. n. med. Bożena Romanowska-Dixon uroczyście otworzyła
Konferencję na Zamku Królewskim na Wawelu. Następnie prof. dr
hab. n. med. Marian Reinfuss, konsultant krajowy w dziedzinie
radioterapii onkologicznej, wygłosił wykład inauguracyjny na
temat osiągnięć krakowskiego ośrodka onkologicznego. Wykład o
historii onkologii okulistycznej w Krakowie przedstawiła dr hab.
n. med. Bożena Romanowska-Dixon. Przypomniała zasługi profesora
Mariana Wilczka i profesor Heleny Żygulskiej-Mach w
zorganizowaniu w 1968 r. w Krakowie jednego z pierwszych
europejskich ośrodków nowoczesnego leczenia nowotworów
wewnątrzgałkowych u dorosłych i dzieci. Zaprezentowana została
współpraca z innymi ośrodkami i klinikami w kraju i za granicą.
Dotychczas ukazało się ponad 100 publikacji z zakresu onkologii
okulistycznej opracowanych w krakowskiej klinice. Obecnie
prowadzone są liczne programy badawcze zarówno o charakterze
klinicznym, jak i doświadczalnym.
Kolejnym punktem programu był pokaz renesansowych tańców
dworskich do muzyki wykonywanej na dawnych instrumentach. Goście
podziwiali je na dziedzińcu zamku królewskiego. Następnie w
restauracji na Wzgórzu Wawelskim odbyło się przyjęcie powitalne,
o którego oprawę muzyczną zadbała Jazz Band Ball Orchestra.
Program drugiego dnia Konferencji tworzyły trzy sesje naukowe,
obejmujące tematy: 1. guzy wewnątrzgałkowe – epidemiologia,
diagnostyka, rokowanie i przeżycie, 2. guzy wewnątrzgałkowe u
dorosłych, 3. siatkówczak i nowotwory oczodołu. Wygłoszono 20
referatów. Obrady odbywały się w nowym Audytorium Maximum
Uniwersytetu Jagiellońskiego (ryc. 1).
W pierwszej sesji profesor Tero Kivelä (ryc. 2) przedstawił
wykład na temat epidemiologii i rokowania w czerniaku
naczyniówki i siatkówczaku w Skandynawii. Podał, że dzięki
wczesnemu wykrywaniu w Finlandii przeżywa 98% chorych z
siatkówczakiem.
Doktor Jolanta Orłowska-Heitzman z Katedry Patomorfologii CM UJ
wygłosiła referat dotyczący diagnostyki różnicowej przerzutów
wewnątrzgałkowych. Zespół autorów z Krakowa przedstawił dwie
prace dotyczące przeżycia chorych z czerniakiem naczyniówki
leczonych brachyterapią kobaltową w latach 1968-1996 (417
chorych) i leczonych innymi metodami w latach 1997-2000 (258
chorych). Profesor Martine J. Jäger w swoim referacie
stwierdziła, że ekspresja antygenów HLA klas I i II, wysoka
gęstość makrofagów i drobnych naczyń, obecność specyficznych
cech macierzy pozakomókowej i monosomia 3. pogarszają rokowanie
w czerniaku błony naczyniowej, ponieważ stanowią część fenotypu,
który charakteryzuje wysoce złośliwego guza.
|
|
W dyskusji dotyczącej metod leczenia siatkówczaka zabrali głos:
prof. Tero Kivelä, prof. Maria Starzycka, doc. Bożena
Romanowska-Dixon, prof. Janusz Pawlęga.
W drugiej sesji profesor Leonidas Zografos (ryc. 3) omówił,
stosowaną w nielicznych ośrodkach, terapię protonową w leczeniu
guzów wewnątrzgałkowych. Przedstawił też nowe metody leczenia
przerzutów czerniaka w postaci chemioterapii dowątrobowej i
iniekcji dogałkowych. Ponadto podał, że po napromienianiu, które
doprowadza do suchego oka, korzystna jest implantacja komórek
macierzystych pobranych przed leczeniem.
Profesor Bertil E. Damato omówił postępy w leczeniu czerniaka
błony naczyniowej. Stwierdził, że wciąż jeszcze rozpoznanie
stawiane jest zbyt późno. Profesor Tero Kivelä podał, że w
leczeniu przerzutów czerniaka błony naczyniowej obecnie stosuje
się dobraną chemioterapię, która powoduje poprawę u 7-44%
chorych, a przeżycie wynosi 14-17 miesięcy. W dwóch następnych
referatach autorzy z Poznania i z Krakowa omówili wyniki
miejscowej resekcji czerniaków naczyniówki i ocenili, że jest to
korzystna metoda leczenia w przypadku guzów o określonych
lokalizacji i wielkości. Kolejna praca autorów z Krakowa
dotyczyła leczenia guzów wewnątrzgałkowych z zastosowaniem
terapii fotodynamicznej z użyciem werteporfiny i fototrombozy
indukowanej zielenią indocyjaninową. W dalszych pracach zespół
autorów z krakowskiego ośrodka przedstawił wyniki leczenia guzów
wewnątrzgałkowych przezźreniczną termoterapią oraz powikłania po
leczeniu brachyterapią czerniaków ciała rzęskowego i
naczyniówki. W dyskusji udział wzięli: prof. Bertil E. Damato
(ryc. 4), prof. Helena Żygulska-Mach, prof. Krystyna Pecold,
prof. Tero Kivelä, doc. Bożena Romanowska-Dixon, dr Krzysztof
Krzystolik.
Trzecia sesja dotyczyła siatkówczaka i guzów oczodołu. Profesor
Jacek Pietrzyk, z Polsko-Amerykańskiego Instytutu Pediatrii CM
UJ w Krakowie, wygłosił wykład, w którym omówił mutacje genowe w
siatkówczaku. Poznanie tych zaburzeń jest podstawą leczenia
przyszłości, tzn. terapii genowej. We wspólnych pracach z
Kliniki Okulistyki CM UJ i z Kliniki Onkologii i Hematologii
Dziecięcej Polsko-Amerykańskiego IP CM UJ przedstawiono
znaczenie chemioterapii w skojarzonym leczeniu siatkówczaka.
Autorki oceniły, że wprowadzenie chemioredukcji przed leczeniem
miejscowym siatkówczaka pozwala zmniejszyć liczbę enukleacji i
wskazań do radioterapii z pól zewnętrznych, a tym samym
zmniejszyć ryzyko występowania ciężkich powikłań, ale także
zastosować bardziej oszczędzające leczenie miejscowe. Profesor
Mirosława Grałek w swoim wystąpieniu omówiła obraz kliniczny,
diagnozowanie i leczenie mięsaka mięśni prążkowanych, które
nadal jest trudne. Autorzy z Kliniki Chirurgii
Szczękowo-Twarzowej CM UJ zaprezentowali pracę na temat
rekonstrukcji chirurgiczno-protetycznej po egzenteracji
oczodołu. Praca ta ze względu na przedstawione w niej wyniki
została przyjęta z dużym uznaniem. Autorzy zebrali wiele
pochwał.
Organizatorka Konferencji dr hab. n. med. Bożena
Romanowska-Dixon podziękowała wszystkim gościom, autorom oraz
uczestnikom spotkania w Krakowie i wyraziła nadzieję, że
konferencje naukowe na temat onkologii okulistycznej będą mogły
odbywać się cyklicznie co dwa lata. Na zakończenie Konferencji
wszyscy uczestnicy zostali zaproszeni na bankiet przygotowany w
restauracji Hawełka w Krakowie. |
|
|
