Wiele wystąpień dotyczyło terapii preparatami złożonymi w leczeniu zachowawczym. Podkreślano związane z nią korzyści, wynikające z dobrej regulacji ciśnienia wewnątrzgałkowego i łatwości stosowania. Stwierdzono ponadto, że zarówno poranne, jak i wieczorne podawanie leku zapewnia efektywną 24-godzinną normalizację ciśnienia, jednakże aplikacja wieczorna zapewnia lepszą kontrolę ciśnienia ocznego.
Zagadnieniom chirurgii jaskry poświęcone były dwie sesje. Z przedstawionych referatów wynika, że cały czas trwają badania nad nową metodą zabiegową pozwalającą na skuteczne obniżenie ciśnienia śródgałkowego jednocześnie przy jak najmniejszym ryzyku krwawienia naczyniówkowego i infekcji. Poszukiwania zmierzają w kierunku poszerzeniu kanału Schlemma z wyeliminowaniem możliwości jego zapadania się i trwałym odzyskaniem odpływu. Dr A. Chaffariyeh z Iranu zaproponował w zastosowanie „nano-spring implantu”, tj. spirali zbudowanej z długich pojedynczych kryształów tlenku cynku posiadających właściwości piezoelektryczne i polaryzację elektrostatyczną.
Zespół okulistów z Turynu we Włoszech używał nowego rodzaju tytanowego stentu pokrytego heparyną. Dr S. Melamed i dr G. Simon pokazali nową technikę chirurgiczną (Gold Mikro Shunt) wszczepiania w przestrzeń nadnaczyniówkową cienkiego (ok. 60 mikronów) drenu zbudowanego z 24-karatowego złota, zawierającego otwory i kanały komunikujące komorę przednią z przestrzenią nadnaczyniówkową. Zespół okulistów z Niemiec przedstawił dotychczasowe rezultaty rozszerzania kanału Schlemma i kanaloplastyki.
Wystąpienie dr. Dashewskiego z Monachium było poświęcone pierwszym rezultatom niepenerującej trabekulektomii warstwa po warstwie. W części referatów autorzy porównywali efekty znanych i stosowanych metod operacyjnych. Trabekulektomia z mitomycyną wykonywana u pacjentów w Nigerii była bardziej efektywna niż trabekulektomia z 5-fluoroulacylem. Porównanie fakotrabekulektomii i procedury w dwóch fazach dokonane przez dr T. Rotsosa z Aten wykazało, że obydwie procedury dają podobne rezultaty w korygowaniu ostrości widzenia i redukcji ciśnienia śródgałkowego, jakkolwiek w grupie dwufazowej lepsza jest pooperacyjna kontrola ciśnienia. Dr A. Kaplan Messeas z Izraela wykazał konieczność wykonywania przypodstawnej irydektomii, zarówno w trabekulektomii, jak i w fakotrabekulektomii.
Wiele prac poświęcono rezultatom leczenia JPOK z zastosowaniem trabekuloplastyki SLT. Podkreślano, że jest to bezpieczna, prosta i efektywna metoda w leczeniu JPOK. Nowe wyzwanie dla okulistów stanowią możliwości interwencji genetycznej, której swoją pracę poświęcili lekarze z Dallas, wykazując, że siRNA ma w sobie ogromny potencjał obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Z niecierpliwością oczekujemy efektów nowych technik operacyjnych mogących stanowić punkt zwrotny w leczeniu jaskry.