|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Sprawozdanie z 32.
Zjazdu Europejskiego Towarzystwa Strabologicznego, Monachium,
7-10 września 2008 r.
Piotr Loba |
|
|
|
|
|
|
|
W dniach 7-10 września 2008 r.
odbył się w Monachium 32. Zjazd Europejskiego Towarzystwa
Strabologicznego (ESA) połączony z Sympozjum Towarzystwa
Bielschowskiego oraz Sympozjum Niemieckiego Towarzystwa
Ortoptystycznego.
Monachium, położone u stóp Alp, to jedno z najpiękniejszych
niemieckich miast. Jego monumentalne budowle zachwycają licznie
przybywających tu turystów. Jest to również znaczący ośrodek
akademicki, mieszczący znane w świecie placówki naukowe.
Zjazdy organizowane przez ESA od dawna są wielkim wydarzeniem w
świecie strabologicznym. Grono okulistów zajmujących się
zagadnieniami widzenia obuocznego jest niezbyt liczne, ale
większość z nich stara się uczestniczyć w tym forum. W
tegorocznym zjeździe wzięło udział kilkaset uczestników z
różnych ośrodków europejskich, a także z Kanady i USA. Polska
także miała swoich reprezentantów. Czynnie uczestniczyli w
Zjeździe lekarze z Zakładu Zaburzeń Widzenia Obuocznego i
Leczenia Zeza oraz z Kliniki Chorób Oczu Uniwersytetu Medycznego
w Łodzi.
Obrady odbywały się w głównej sali wykładowej Uniwersytetu
Ludwiga-Maximiliana – symbolu oporu młodzieży akademickiej wobec
ideologii nazizmu. Ruch „Białej Róży” uhonorowany został tu
wystawą-muzeum opisującą ich działalność i tragiczną śmierć.
Głównym organizatorem zjazdu był prof. Oliver Ehrt,
współdziałający z przewodniczącą Europejskiego Towarzystwa
Strabologicznego – prof. Seyhan Özkan z Turcji.
Poziom naukowy zjazdu był bardzo wysoki. Pierwszego dnia, po
uroczystym otwarciu, wykład inauguracyjny wygłosił prof. André
Roth ze Szwajcarii, który mówił o wrodzonym zezie zbieżnym.
Zgodnie z tradycją sylwetkę prof. Rotha przybliżył zebranym jego
nauczyciel – prof. Herman Müllendyck, którego kilkakrotnie
gościliśmy w Polsce w roli wykładowcy.
Pierwszego dnia wygłoszono 24 referaty dotyczące problemów
widzenia obuocznego i zaburzeń ruchomości, chirurgii zeza oraz
innych aspektów strabologicznych, m.in. zastosowania toksyny
botulinowej. Pięć referatów przedstawiono podczas dodatkowej
sesji Niemieckiego Towarzystwa Ortoptystycznego. Warto zwrócić
uwagę na wysoki poziom naukowy prac przedstawianych przez
ortoptystki. Należy tu podkreślić, że w całej Europie
ortoptystki stają się partnerami do dyskusji z lekarzami
strabologami. Być może już niedługo stanie się tak i w Polsce,
jeśli zadbamy o podniesienie poziomu ich kształcenia.
Pierwszy dzień konferencji zwieńczyło przyjęcie powitalne w
jednej z sal Pałacu Ludwika II w centrum Monachium.
Następnego ranka, w sesji poświęconej niedowidzeniu, ciekawy
referat nt. poprawy niedowidzenia u ludzi dorosłych po zabiegu
korekcji wady refrakcji wygłosiła dr Anna Dickman z Rzymu.
Ten dzień był szczególny dla mnie, gdyż miałem zaszczyt
zaprezentować pracę dotyczącą problemu pionowego zeza oraz
związanych z nim trudności diagnostycznych. We wnioskach swojej
pracy zauważyłem, że często niedokładność diagnostyki
cyklotorsji może doprowadzić do nieprawidłowego rozpoznania zeza
skośnego i pomyłek operacyjnych.
|
|
Ponadto w sesji plakatowej doktorantka z naszego ośrodka – Ewa
Zamojska – przedstawiła innowacyjną pracę dotyczącą zaburzeń
widzenia obuocznego po korekcji laserowej wad refrakcji.
Tematyka tej sesji była bardzo różnorodna. Począwszy od plakatów
prezentujących praktyczne problemy, z którymi spotykamy się w
gabinetach strabologicznych, po diagnostykę zaburzeń ruchomości
w rezonansie magnetycznym i opisy rzadkich, trudnych przypadków.
Zaskakująco dużo prac przedstawiły też ortoptystki z całej
Europy. Szczególnie silny okazał się ośrodek Uniwersytetu w
Liverpoolu, prezentujący trzy wystąpienia i plakaty.
Ostatnią, popołudniową sesją było Sympozjum Towarzystwa im.
Bielschowskiego, na którym przedstawiono liczne prace dotyczące
etiopatologii zeza i zaburzeń ruchomości gałek ocznych. Ponadto
przedstawiono referaty dotyczące klasyfikacji porażeń nerwów
czaszkowych oraz nowych koncepcji związanych z patogenezą
oftalmopatii Gravesa.
Pod koniec drugiego dnia odbyła się uroczysta kolacja koleżeńska
w pięknych wnętrzach Münchner Künstlerhaus przy akompaniamencie
muzyki swingowej i jazzowej. Wieczór upłynął w miłej i luźnej
koleżeńskiej atmosferze, nawiązano liczne międzynarodowe
kontakty.
Trzeci dzień obrad był poświęcony chirurgicznemu leczeniu zeza
poziomego, zaburzeniom ruchomości związanym z orbitopatią
Gravesa, wysoką krótkowzrocznością oraz z zespołami STD i Browna.
Wśród przedstawianych prezentacji zauważyliśmy ciekawą pracę dr
Cioplean z Bukaresztu o odległych wynikach leczenia następczego
zeza rozbieżnego. Rezultaty operacji przeprowadzonych u 105
osób, które autorka zaprezentowała, pozwalają nam stwierdzić, że
nie tylko w Polsce, ale i innych krajach Europy
Środkowo-Wschodniej występuje duży odsetek pacjentów z zezem
rozbieżnym następczym. Jest to, niestety, skutkiem zbyt późnego
i niepełnego leczenia operacyjnego.
Na zakończenie zjazdu odbyła się wspaniała i bardzo interesująca
w formie sesja ESA, podczas której najwybitniejsi strabolodzy,
prof. Lee ze szpitala Moorfields w Londynie, prof. Ehrt z
Monachium i prof. O”zkan z Ankary, przedstawili operowanych
przez siebie pacjentów, u których nie uzyskali zadawalającego
wyniku leczenia, i poddali się krytyce lub sugestiom uczestników
zjazdu odnośnie dotychczasowego i dalszego postępowania
operacyjnego.
W ostatnim dniu odbyło się także zebranie członków ESA.
Jednogłośnie w skład Europejskiego Towarzystwa Strabologicznego
przyjęto też dodatkowo 4 osoby z Polski. Zaakceptowano również
miejsce przyszłorocznego spotkania – Belgrad. Natomiast za dwa
lata ESA dołączy do kongresu Międzynarodowego Towarzystwa
Strabologicznego w Istambule.
32. Zjazd Europejskiego Towarzystwa Strabologicznego jak zwykle
wzbogacił nasze doświadczenia, umożliwił wymianę poglądów i
spostrzeżeń ze strabologami z innych ośrodków. Mogliśmy także
zapoznać się z najnowszymi osiągnięciami w diagnostyce i terapii
zaburzeń widzenia obuocznego. |
|
|
