|
Dr n. med. Bronisława Dyszyńska-Rościszewska urodziła się
1.06.1925 r. w rodzinie lekarskiej w Jarosławiu.
Jarosław jest miastem, z którym do końca życia była mocno związana emocjonalnie. Tam
spędziła dzieciństwo, tam uczęszczała do szkoły powszechnej i do szkół średnich.
Maturę otrzymała w czasie okupacji niemieckiej w 1944 r. na kompletach tajnego
nauczania.
W 1945 r. rozpoczęła studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego i ukończyła
je w 1951 r.
Pierwszą pracę rozpoczęła 1.08.1951 r. pod kierunkiem dr. Mąkowskiego na Oddziale
Okulistycznym Szpitala Miejskiego nr 4 w Katowicach i tam uzyskała I stopień
specjalizacji z zakresu okulistyki.
W 1957 r. rozpoczęła wolontariat pod kierunkiem prof. Władysława Melanowskiego w
Klinice Chorób Oczu Akademii Medycznej w Warszawie, a po 2 latach otrzymała etat
asystenta - nauczyciela akademickiego. Egzamin specjalizacyjny II stopnia uzyskała pod
kierunkiem prof. Stanisława Altenbergera.
Po jego śmierci kierownictwo Kliniki objęła prof. Zofia Falkowska i pod jej kierunkiem
dr Rościszewska rozpoczęła pracę naukową, której głównym tematem było
zastosowanie ultradźwięków w diagnostyce okulistycznej.
Prace prowadziła we współpracy z Instytutem Podstawowych Problemów Techniki, gdzie w
zespole prof. Leszka Filipczyńskiego skonstruowano pierwszy polski aparat przystosowany
do zastosowania ultradźwięków w diagnostyce okulistycznej. Ten aparat
dr Rościszewska wykorzystywała przez wiele lat, udoskonalając go, a wyniki prac
przedstawiała w "Klinice Ocznej" i w "Archiwum Akustyki" oraz na zjazdach i
sympozjach w kraju i za granicą.
Nawiązała kontakty i współpracę z prof. Oksalą z Finlandii, prof. Buschmamerem z
Berlina, prof. Osojnikiem z Wiednia i dr Poujol z Paryża.
|
|
Była członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Diagnostyki
Ultradźwiękowej w Okulistyce (S. I. D. U. O.).
W 1969 r. na podstawie pracy zatytułowanej "Pomiary oczu metodą ultradźwiękową"
uzyskała stopień dr. nauk medycznych.
Opublikowała 35 prac, z czego 26 dotyczyło diagnostyki ultradźwiękowej w schorzeniach
oczu.
Do końca swej pracy w Klinice prowadziła Pracownię Ultradźwiękową, szkoląc w tej
dziedzinie młodszych kolegów. Jako Adiunkt Kliniki prowadziła także zajęcia
dydaktyczne z młodzieżą studencką i specjalizującymi się lekarzami, przekazując swą
wiedzę i doświadczenie.
W roku 1981 odeszła na przedwczesną emeryturę. Jeszcze przez kilka lat pracowała w
Lecznicy Ministerstwa Zdrowia.
Odeszła od nas 13 sierpnia 2002 r. Żegnamy Ją z żalem, zachowując w naszej serdecznej
pamięci.Nadzieja Szewczyk-Bocheńska
|
|
